Εγω πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος...

                                             
7328_1063092797498_1831341672_125555_2565342_n.jpg
 









Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ιμάτιον, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος, παν όπερ αν θέλεις εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστείς. Εγώ δουλεύσω.
Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ.
Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σέ και αλήτης δια σέ, επι σταυρού δια σέ, άνω υπέρ σου εντυγχάνω τω Πατρί κάτω υπέρ σου πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός.
Πάντα μοι σύ και αδελφός  και συγκληρονόμος και  φίλος και  μέλος.
                                            




                                                 Τι πλέον θέλεις;

 



Αγιος Ιωάννης ο  Χρυσόστομος


Η μεγαλύτερη φιλανθρωπία είναι η προσευχή κι ας μη το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι.

xcfdfdsfds.jpg

Και ξαφνικά ανοίγει ένα παραθυράκι στο νου.Έρχεται ένα φως. Τότε έχεις μια άλλη αίσθηση. Τότε το κατανοείς καλά.Όχι ως προς το ετυμολογικό. Μα με μια κατάνυξη και συναίσθηση και θεία θαλπωρή. Και λες:
«Τί άλλο να λέω;». Παρά μόνο πάλιν και πολλάκις και συνεχώς: «Κύριε, λέησον!».Δίχως να βαριέσαι. Δίχως να κουράζεσαι. Αυτό τα λέει όλα. Δεν θέλει άλλα και πολλά.


Μόνο ποιητικά μπορεί κανείς μερικές φορές να εκφρασθεί. Η προσευχή είναι ποίηση.
Όλες οι προσευχές είναι ποιήματα.Οι ποιητές νοιώθουν τους συνανθρώπους τους και τους παρηγορούν, όπως οι άγιοι.
Είναι μεγάλη ευλογία να συναντάς ένα ποιητή κι ένα άγιο. Οι άγιοι δεν θέλουν ν' αφήσουν πίσω τους ίχνη.Οι άνθρωποι μόνο αφήνουν πάνω τους τ' αχνάρια της κακίας τους. Κύριε ελέησέ τους, δεν ξέρουν τί χάνουν και τί κάνουν.


Λυπάμαι όταν δεν μπορώ να προσευχηθώ.Και τούτο προσευχή είναι, μού 'πε ένας διακριτικός Γέροντας. Όπως χαίρομαι όταν με τόση ικετευτική στάση μού ζητούν να προσεύχομαι στον Κύριο.Πιστεύω πως για την ταπείνωσή τους θα τους ελεήσει ο Κύριος. Προτιμώ, έλεγε ένας άλλος Γέροντας, την προσευχή από τα κούφια λόγια, τις ψευτοευγένειες και τις θολές καλωσύνες.

Η μεγαλύτερη φιλανθρωπία είναι η προσευχή κι ας μη το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι.Είναι η μεγαλύτερη ιεραποστολή κι ευεργεσία του κόσμου. Τα πολλά λόγια δεν αναπαύουν.Η προσευχή για τους άλλους επηρεάζει θερμότερα. Η αγάπη είναι αβίαστη και πάντα μια θυσία.

Η αληθινή προσευχή δεν είναι ηδονική ανάπαυλα, μα ορθοστασία, περπάτημα στις μύτες σε τεντωμένο σχοινί.Στην αληθινή προσευχή δεν δίνουμε το περίσσευμα του χρόνου,μα τις πιο καλές κι αποδοτικές ώρες μας, τις κύριες ώρες της ημέρας, της ζωής μας.

Κύριε, συγχώρεσέ με για όσα είπα κι έγραψα, που δεν τα ζούσα και τα πίστευα ακόμη, που απέφυγα να μιλήσω για τις ήττες και τις αποτυχίες μου κι ήθελα να μιλώ μόνο για νίκες. Δείλιαζα γιατί δεν είχα μετανοήσει.

«Κύριε, ελέησον!».

  +Μωυσή Αγιορείτη, μοναχού

 

 πηγή

istologio.org

-->-->

Τα βήματά μου στους Αγίους Τόπους. Eκδόσεις Άθως/Εφηβικά


alt


Οι εκδόσεις Άθως/Εφηβικά παρουσιάζουν το πρώτο βιβλίο μίας νέας σειράς που έχει στόχο να ταξιδέψει τα μεγαλύτερα παιδιά του δημοτικού καθώς και τους εφήβους στα μεγάλα προσκυνήματα. 

Τα κείμενα, απλά, άμεσα, γεμάτα ενθουσιασμό είναι της εκπαιδευτικού Αδαμαντίας Αλατάρη, ενώ η πλούσια εικονογράφηση της Αγγελικής Δελεχά. Ιστορία, γεωγραφία, θεολογικές και λαογραφικές αναφορές προσφέρονται στον αναγνώστη μέσα από μια ευχάριστη και ανάλαφρη αφηγηματική γραμμή. Η έκδοση εμπλουτίζεται με δύο χάρτες των ιερών προσκυνημάτων.

 ...Εκεί στο κέντρο της Γης που οι αποστάσεις σε μεταφέρουν, σε συγκλονίζουν και σε σημαδεύουν. Εκεί που ακούγεται ο ψίθυρος της καρδιάς σου, εκεί που αισθάνεσαι το δάκρυ της ψυχής σου να στάζει αβίαστα, εκεί που τα Ουράνια ...χαμηλώνουν! Εκεί στην Αγία Γη η Μαρία πατά για πρώτη φορά στη ζωή της τα Άγια χώματα, ακολουθώντας τα βήματα του Χριστού και μας μοιράζει όμορφες εικόνες γεμάτες ζωή και συναισθήματα. Μας συνοδεύει σ'ένα ταξίδι ονείρου και μας ακουμπά στην πραγματικότητα, σε μια γέφυρα Ζωής, που αγγίζει την παιδική και εφηβική ψυχή. Μας δημιουργεί την επιθυμία και την ανάγκη να βρεθούμε και εμείς Εκεί, προσκυνητές της αγάπης Του!...


alt




 Look inside - Αποσπάσματα του βιβλίου




 Υ.Γ Συνήθως από το blog που διατηρούμε τόσα χρόνια δεν αναρτάμε βιβλία για να μη θεωρηθεί ότι κάνουμε διαφήμιση.

Όμως εδώ έγινε μια εξαίρεση

Θεωρούμε ότι τα βιβλία που έχουν τον προσανατολισμό στο να παροτρύνουν  τα παιδιά μας,  και όχι μόνο, να επισκεφθούν τα Ιερά προσκυνήματα της Ορθοδοξίας μας όπως είναι τα Ιεροσόλυμα, το Άγιο Όρος, τα προσκυνήματα της Μικράς Ασίας αξίζει τον κόπο να αφιερώνουμε κάποιες αναρτήσεις.


από τα Ψήγματα ορθοδοξίας 



Θεέ μου, μη μου δίνεις ό,τι σου ζητώ...


xeri fos.jpg

 Το χρήμα, η δόξα κι η περήφανη γνώση

μπήκαν ευπρόσδεκτοι στο σπίτι του.

Γρήγορα όμως έγιναν αφέντες και δεσμοφύλακες μαζί.

Οι επιθυμίες του άνθισαν και καμάρωνε 

τα άνθη τους, όμως δεν χάρηκε ποτέ  καρπούς,

γιατί τα άνθη...κάηκαν απ'τον λίβα του θαυμασμού του.

Μετά οι δεσμοφύλακες σκότωσαν λίγο-λίγο

την ψυχή του και στην κηδεία της 

χαμογελούσαν ειρωνικά.

Πίσω τους κι αυτός,

χωρίς να αναγνωρίζει τους δολοφόνους της ψυχής του, 

χωρίς να νοιώθει την ευθύνη του.

Θεέ μου, μη μου δώσεις θησαυρούς

που δεν μπορώ να διαχειριστώ.

Μη μου δώσεις χαρές,

που θα κάψουν την γαλήνη μου.

Μη μου δίνεις ό,τι σου ζητώ,

γιατί θα πάρουν τα μυαλά μου αέρα.

Δώσε μου μόνο την επιθυμία,

νάσαι Εσύ η ανάγκη μου.

 Δέσποινα Χίντζογλου-Αμασλίδου

πηγή